Kleiduivenschieten is voortgekomen uit de jacht en werd beoefend door de rijkere mensen om ook buiten het seizoen "in vorm" te blijven. In 1822 komt men al gevallen tegen van kleiduivenschieten in de geschiedenisboeken, welke sport beoefend zou worden door gespecialiseerde schutters met een "excellent oog voor de jacht". Kleiduivenschieten werd gezien als een extraatje ter afsluiting van de jacht, als oefening of als onderwerp van een weddenschap.

GeschiedenisIMG 4999
Het Kleiduivenschieten is ontstaan uit de jacht. Al vòòr de uitvinding van vuurwapens werd er op gevogelte gejaagd. In een later stadium was het jagen voorbestemd aan de hogere klasse, die het schieten op duiven beoefende om hun schietvaardigheid op peil te houden.

In 1822 beschrijft men het kleiduivenschieten als een specifieke sport, die door een bijzondere klasse van sportmensen wordt beoefend, grote schietvaardigheid vereist en gelegenheid geeft tot het afsluiten van grote weddenschappen en het houden van wedstrijden. Deze wedstrijden werden als volgt gehouden. In het schootsveld werden manden met (echte) duiven geplaatst. Deze manden waren door middel van een touw verbonden met een helper die op commando van de schutter de manden opende, waardoor de duiven konden wegvliegen. In de 19e eeuw werd deze "sport" beoefend om grote weddenschappen af te sluiten. Bekend is dat in de Verenigde Staten van Amerika hierdoor miljoenen trekduiven zijn uitgeroeid.

Onder invloed van diervriendelijke groeperingen is deze vorm van duivenschieten inmiddels bijna overal ter wereld verboden. In eerste instantie werd daarna geschoten op met veren gevulde glazen ballen ter grootte van een tennisbal. Later zijn dat de nu alom bekende kleiduiven geworden.

IMG 1685

Algemeen
Het kleiduivenschieten behoort tot de dynamische schietsportonderdelen. Er wordt namelijk niet op een stilstaand doel (schietschijf) geschoten, maar op lemen schoteltjes (kleiduiven) die door een machine worden weggeslingerd in de lucht met een snelheid van 120 km per uur. De schutter moet proberen vanuit verschillende posities de kleiduif (met een doorsnede van ongeveer 11 cm), die steeds uit een andere richting voorbij komt, te raken. Het kleiduivenschieten is een vorm van schietsport met veel dynamiek en spanning, waarbij veel concentratie is vereist. Daarnaast is het een buitensport, wat ook veel mensen aanspreekt. Het Kleiduivenschieten is een discipline die wel wat hogere kosten met zich meebrengt, vooral vanwege het gebruik van de kleiduiven en de hagelpatronen die kostbaarder zijn dan de meeste andere patronen.

In Nederland worden voornamelijk twee vormen van kleiduivensport beoefend, namelijk Skeet en Trap, waarbij de disciplines Sporting Skeet en Sporting Trap eenvoudigere versies zijn van de disciplines Olympisch Skeet en Olympisch Trap. De Sporting-disciplines zijn minder moeilijk dan de Olympische en dat heeft te maken met de verschillende regelgeving. (Beginnende) schutters kunnen hierdoor sneller betere resultaten boeken en daardoor (nog) meer plezier aan hun sportbeoefening beleven. De Sporting-disciplines kunnen daarom ook een opstap vormen naar de Olympische kleiduivendisciplines.

Bron: KNSA